توبه حقیقی، بازگشت عملی و قلبی انسان به دامن رحمت الهی است

حجت‌الاسلام افلاکیان مسئول دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ملی مهارت استان همدان در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در همدان، با تبیین جایگاه توبه در متون دینی، توبه را بازگشت آگاهانه انسان از منهیات شرعی به سوی خداوند متعال دانست و اظهار داشت: گناه، یا انسان را گرفتار عذاب الهی می‌کند و یا مانع رسیدن او به مراتب عالی توحید می‌شود و توبه، راه رهایی از این فاصله و بازگشت دوباره به دامن رحمت الهی است.

وی با اشاره به معنای حقیقی توبه افزود: توبه تنها یک لفظ زبانی نیست، بلکه حقیقت آن، جدا شدن از آنچه مورد نهی شریعت است و بازگشت عملی و قلبی به سوی خدا است، انسان زمانی که از خدا فاصله می‌گیرد، دچار رنج و عذاب می‌شود و این عذاب، بیش از آنکه جسمانی باشد، دوری از محبت الهی است.

مسئول دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ملی مهارت استان همدان، با بیان اینکه پذیرش توبه، ابتدا از جانب خداوند آغاز می‌شود، تصریح کرد: خداوند «توّاب» است؛ یعنی پیش از آنکه بنده توبه کند، خداوند او را شایسته و آماده توبه می‌سازد. اگر کشش و عنایت الهی نباشد، تلاش انسان برای بازگشت به جایی نخواهد رسید.

وی با استناد به آیات قرآن کریم، خاطرنشان کرد: خداوند توبه هر بنده‌ای را که با پشیمانی واقعی به درگاه او بازگردد می‌پذیرد و حتی گناهکاران و اهل معصیت را نیز از رحمت خود ناامید نمی‌کند. آیه «قُل یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسهم لا تقنطوا من رحمة الله» بیانگر گستردگی رحمت الهی و دعوت همگانی به بازگشت است.

حجت‌الاسلام افلاکیان، نیت انسان را در پذیرش یا رد اعمال بسیار تعیین‌کننده دانست و اظهار کرد: ممکن است دو نفر یک عمل ظاهراً واحد مانند نماز را انجام دهند، اما یکی به سبب نیت الهی به قرب می‌رسد و دیگری به‌دلیل نیت نادرست، از همان عبادت نیز محروم می‌شود، گاهی انسان حتی با نیت خود، خود را در معرض گناه قرار می‌دهد.

وی با تأکید بر اینکه یکی از مهم‌ترین آثار توبه، توفیق انجام عمل صالح است، تصریح کرد: قرآن کریم ایمان و عمل صالح را عامل نجات انسان از خسران می‌داند و این عمل صالح، در سایه توبه حقیقی شکل می‌گیرد، انسانی که توبه می‌کند، نخستین برکتی که می‌یابد، بازگشت به مسیر بندگی و اصلاح رفتار است.

کارشناس دینی، اصلاح گذشته را رکن اساسی توبه دانست و ابراز کرد: توبه واقعی بدون جبران گذشته معنا ندارد، در حقوق مردم، توبه به بازگرداندن حق‌الناس است؛ در ترک واجبات، به قضا و جبران آن‌ها و در حقوق الهی مانند خمس، زکات و حج، به ادای آنچه بر ذمه انسان قرار گرفته است.

وی به شرایط توبه اشاره کرد و گفت: توبه باید با اخلاص کامل انجام شود، یعنی انسان تنها خدا را ملجأ خود بداند و باور داشته باشد که بخشش و نجات، تنها به اراده الهی وابسته است، همچنین توبه باید «توبه نصوح» باشد؛ توبه‌ای که با تصمیم جدی بر ترک همیشگی گناه همراه است.

حجت‌الاسلام افلاکیان، تأکید کرد: توبه نصوح آن است که انسان به مرحله‌ای برسد که بازگشت به گناه برای او غیرقابل تصور باشد؛ همان‌گونه که شیر دوشیده‌شده هرگز به پستان بازنمی‌گردد. چنین توبه‌ای انسان را به آرامش، سعادت و قرب الهی می‌رساند.

انتهای پیام. /